KUNIO.PL - największa polska strona o serii Nekketsu!



熱血高校サッカー部 ワールドカップ編

Nekketsu Kōkō Soccer Bu: World Cup Hen

Technos Japan Corp. Game Boy 26/04/1991



Po wydaniu w 1990 roku gry Nekketsu Koukou Dodgeball Bu: Soccer Hen (w Ameryce i Europie znanym jako Nintendo World Cup) na NES'a postanowiono stworzyć także wersję dla posiadaczy moblinej konsoli od Nintendo. Tak też się stało i rok później posiadacze game_boy'a mogli się cieszyć piłką kopaną z Kuniem.

Jednak o ile w przypadku wersji europejskiej i amerykańskiej to praktycznie ta sama gra co na większą konsolę posiadająca nawet ten sam tytuł, o tyle w wersji japońskiej zaszły pewne zmiany. Przede wszystkim tym razem nie gramy w rozgrywkach miedzyszkolnych. Kunio i jego dzielna drużyna wyruszają na podbój globu, walcząc o tytuł mistrzów świata w piłce nożnej, o czym informuje nas zabawne intro. Reszta jest w zasadzie bez zmian. Do wyboru mamy 3 tryby rozgrywki.

Pierwszym jest gra o mistrzostwo świata, gdzie pokonujemy kolejnych przeciwników, by ostatecznie siegnąć po mistrzowskie trofeum. W wersji japońskiej jesteśmy ograniczeni tylko do Japonii, zaś w NWC mamy do wyboru jedną z 13 drużyn, w tym m.in. Anglię, Argentynę, Brazylię czy Włochy. W trybie 2 players gramy o puchar świata w towarzystwie drugiego gracza, a w versus rozgrywamy mecz przeciwko sobie. Przed każdym meczem możemy ustalić skład, a także styl gry drużyny. Opcje taktyczne są jednak uboższe od tych na Nesa. Nie da się ustalić zachowańbramkarza ani strategii defensywnej. Możemy za to ustalić, czy gracze mają wiecej dryblować czy grać podaniami, a także jak często mają strzelać. Podobnie jak w wersji na Nesa rozgrywka w Nekketsu Kōkō Soccer Bu: World Cup Hen znacząco różni się od innych gier piłkarskich. Coś, co może zaskoczyć to fakt, iż tutaj sterujemy tylko jednym piłkarzem, kapitanem drużyny. Podobnie ma się sprawa w trybie dla 2 players, gdzie druga osoba wciela się w kolegę z linii pomocy. Resztą kieruje komputer, dostosowywując się do taktyki, jaką ustalimy przed meczem. Możemy im także wydawać komendy w trakcie spotkania, czy mają podawać czy strzelać, bądź czy zaatakować przeciwnika wślizgiem czy potraktować z łokcia. Tak! W tej grze nikt nie zna pojęcia fair play, wszelki odbiór piłki zawsze jest bolesny dla rywala. Co do możliwości naszego gracza, oprócz standardowego strzału i podania mamy możliwość wykonania super strzału (każda drużyna ma inny), który jest w stanie powalić bramkarza, wykonania przewrotki lub szczupaka. Jednak im dalej, tym trudniej. Silniejsze drużyny często nic sobie nie robią z super strzału.

Warto również wspomnieć o boiskach. Oprócz typowej zielonej murawy, gramy m.in. na betonie, jak i gruncie pełnym kamieni, gdzie można się potknąć, bądź lodzie, gdzie piłkarze się ślizgają. . Bawić może wyglad niektórych drużyn, który jest karykaturą danej narodowości. Na przykład Hiszpanie grają w kapeluszach, gracze USA mają wygląd typowych amerykańskich żołnierzy, a Japończycy skośnookich naukowców. Drużyny rożnią sie również statystykami, np. prędkością biegu bądź siłą uderzenia. Grywalność jest bardzo wysoka, a zwycięstwa, zwłaszcza z silniejszymi rywalami, sprawiają sporo staysfakcji. Dzięki mapce na dole ekranu możemy ocenić, gdzie znajduje sie nasza postać na boisku, a awatary naszych kolegów z drużyny, znajdujące się po jej bokach, informują, czy dany zawodnik może, czy też nie, wykonać wydaną przez nas komendę. Pozytywnie zaskoczył mnie fakt, iż w trakcie meczu wytrzymałość naszych piłkarzy spada, co oznacza, iż w dalszej części spotkania biegają wolniej. Oprócz tego po otrzymaniu określonej ilości ciosów nie podnoszą się z murawy i leżą tak, dopóki jedna z drużyn nie strzeli bramki. Po każdym meczu zaś pojawia się password, co sprawia, że wpisując go możemy zacząć grę w miejscu, gdzie skończyliśmy. Niestety, sztuczna inteligencja zawodzi. Gracze nie rozróżniają, kiedy ich kolega z drużyny jest zdolny do gry, a kiedy nie, i nawet do nieprzytomnego piłkarza ślą podania, co niestety kończy sie przeważnie stratą piłki. Denerwuje również fakt, że nieraz nie reagują na futbolówkę, która spadnie parę metrów od nich, bądź unieszkodliwią zawodnika przeciwnika, ale potem zostawiają łaciatą samą sobie. Brakuje mi również rzutów karnych bądź dogrywki. Gdy zremisujemy mecz to przegrywamy. W trybie versus gramy tylko jedną połowę, za to 10 minut, co nie daje szansy na zmianę taktyki w przerwie meczu. Do tego mecz trwający tyle czasu bywa nużący.

Grafika, jak na game_boy'a, jest bardzo ładna. Postacie są duże i wyraźne, do tego nie ma tutaj dwóch jednakowo wyglądających piłkarzy. Wygląd murawy również prezentuje sie przyzwoicie. Nawet pomimo czarnobiałej grafiki łatwo zgadnąć, na jakim podłożu gramy. Oprawa dźwiękowa jest bardzo różnorodna. Muzyka różni się w zależności od boiska, na jakim gramy i jest naprawdę dobra. Cieszy także, że każdej czynności towarzyszy inny odgłos, niezależnie czy jest to wślizg, uderzony z łokcia strzał, czy podanie, co nie jest tak oczywiste w grach na GB. Osobny utwór muzyczny słyszymy także przed każdym meczem w zależności od tego, z jakim rywalem gramy.

Podsumowując, Nekketsu Kōkō Soccer Bu: World Cup Hen to bardzo przyjemna gra i pozycja obowiązkowa dla każdego fana gier z Kunio. Niepoważne podejście do futbolu okraszone dużą dawka poczucia humoru czynią tę grę jedyną w swoim rodzaju na GB. Pomimo mankamentów ze sztuczną inteligencją naprawdę warto w nią zagrać. Jeżeli jednak ktoś oczekuje tradycyjnej piłki nożnej, nie ma tu czego szukać.

Jedah

Tłumacz i recenzent gier. Olbrzymi fan kultury krajów dalekiego wschodu jak i mangi i anime. Retrogracz. Posiada pokaźną kolekcję starych konsol. Uparcie twierdzi, że stare gry są lepsze od nowych. Pokochał produkcje z Kunio już w wieku 11 lat i trwa w tej miłości do dziś.