びっくり熱血新記録 はるかなる金メダル
Bikkuri Nekketsu Shin Kiroku! - Harukanaru Kin Medal
Gierka powstała w 1992 roku i została wydana przez „Technos Japan Corporation"... Jak rozpoczyna się historia? Proszę państwa, to już nie jest zwykłe lanie wody... Podczas ostatniego turnieju drużyna Kunio po raz kolejny wygrała zawody. W tym czasie niejaki Todd Thotnley z drużyny „Hillers”, postanowił wyzwać ich na jeszcze jeden pojedynek w którym „Zwycięzca bierze wszystko!". Do akcji wkracza ojciec Todda, który „przypadkowo” jest prezesem teamu. Kiedy pan Lee przeczytał w gazecie kolejną informację o przegranej, rozkazał wyrzucenie swojego syna z drużyny, ni stąd, ni z owąd (dokładnie przez drzwi) ten wpada z hukiem, prosząc o wybaczenie i danie ostatniej szansy. Przy łaskawym proszeniu... wpadła na genialny pomysł! Będzie walczyć nieuczciwie-tak jak oni... a co! Mr.Thotnley po chwili namysłu inteligentnie mu odpowiedział: „jeśli uda Ci się wygrać przejdziemy do historii”, pan Lee w trybie natychmiastowym wymyślił plan zapasowy: by w międzyczasie zbudować drużyn nieetatową atletów z trenujących już 900 000 pracowników... Wtedy zaczęła się rywalizacja... :)
Jak widzicie, fabuła jest, nieco zawiła i trochę nie trzyma się kupy. Ja jej nie pisałem... tylko „fachowo” tłumaczyłem :] Oki... przejdźmy do samej rozgrywki. W grze mamy naturalnie nie jeden tryb gry do wyboru, a aż trzy: Normal, Short, Practice. Każdy z nich posiada inne zasady, m.in.: w pierwszych dwóch ustalamy ilość graczy, od 1 do 4. Tłumacząc kolejno to, będzie tak:
Tryb Normal-czyli tzw. Story gdzie musimy ukończyć każdą z dyscyplin, tak by suma medali była najwyższa, jednocześnie kariera jest karierą i to komputer decyduje co, kiedy i w czym.
Tryb Short-tryb „wolny”, w którym mamy możliwość ustalania ilości aktywnych graczy oraz rodzaj dyscypliny eXtremalnego sportu olimpijskiego.
Try Practice-podobnie jak w trybie Short jest to tryb „wolny” tylko z taką różnicą, że każdą z dyscyplin rozgrywamy samemu...
Jak wspomniałem, w grze musimy pokonać pięć różnych eksteremalnych dyscyplin sportowych, są to kolejno:
400 meter hurdles - (bieg na 400 z przeszkodami) - gdzie na raz bierze udział dwóch zawodników, podczas biegu można: przeskakiwać płotki, prześliznąć się pod nimi, staranować, zabrać kawałek deski, rzucić nią w przeciwnika, kopnąć przeciwnika :].
Hammer throw - (rzut młotem na polu golfowym) - liczy się siła rzutu, kula i tak trafi do dołka (uwaga na stawy!).
Swimming - (pływanie ekstremalne) - gdzie na raz bierze udział dwóch zawodników, celem nie jest czas, lecz przetrwanie i trzymanie tlenu, należy robić takie rzeczy, by przeciwnik nie mógł tego osiągnąć.
Roof Top Jump - (skoki o tyczce) - moja ulubiona konkurencje, można się poczuć jak w matrixie :] celem jest, przedostanie się z jednego dachu do drugiego, w sumie około 30 budynków. Jak to zrobić? Skokiem o tyczce lub jednokołowym rowerkiem :]
Fighting Scene - (bijatyka jeden na jeden) - coś na wzór bijatyki z Riki Kunio tylko z tą różnicą, że solo.
Oczywiście nie wszystkie konkurencje mogą się podobać, ja nie przepadam za rzutem młotem-takie jakieś statyczne i bez mordobicia :]
W grze zasada jest prosta: wygrywa lepszy. Ciekawym rozwiązaniem jest tu wybór teamu, gdzie każdy z zawodników ma inne umiejętności, w sumie bardzo wyrównane i lider zawsze posiada najwięcej punktów umiejętności, co jednak nie zmienia stanu, że możemy wybrać na każdą dyscyplinę innego zawodnika: teamów jest cztery, sportowców po pięć w każdej...
Team SH-Kunio, Cheese, Dragon, Sting, Noise.
Team W-Todd, Nate, Dove, Zack, Spoon.
Team LH-Artie, Skip, Wheels, Knors, Monty.
Team JH-Spreck, Clint Barns, Baldy, Milo.
Plansze, scenerie czy jak to jeszcze można nazwać, są wykonane bardzo ładnie, choć przy ostatniej konkurencji chciałoby się czegoś więcej! Na szczególną uwagę zasługuje basen do pływania.Fajny efekt troszkę jak by przestrzeń trójwymariowej. Teraz troszkę nawiążę do translacji: wersja polska/amerykańska różnie się graficznie od oryginalnej japońskiej, a to z tego względu, że panowie odpowiedzialni za tłumaczenie z (J) na (U) przy okazji zabawili się kodem, co jednoznacznie odbiło się także na polonizacji, która to powstałą na przeróbce bazy z wersji (U) :(
O muzyce jak zwykle nie można napisać czegoś konkretnego :]. SoundTrack jest, jaki jest-fajne praMidi :D
Polecam jak każdą grę z Kunio Kun w roli głównej, a, jako że jest to jeden z tych „nowszych” (czyt. ostatnich wydanych)... czyli tak: grafika, jak w Half-Life 2, grywalność na poziomie Vice City, muzyka-Tony Hawk's 2 :] GRAĆ LUDZIE, GRAĆ !!!
Jak widzicie, fabuła jest, nieco zawiła i trochę nie trzyma się kupy. Ja jej nie pisałem... tylko „fachowo” tłumaczyłem :] Oki... przejdźmy do samej rozgrywki. W grze mamy naturalnie nie jeden tryb gry do wyboru, a aż trzy: Normal, Short, Practice. Każdy z nich posiada inne zasady, m.in.: w pierwszych dwóch ustalamy ilość graczy, od 1 do 4. Tłumacząc kolejno to, będzie tak:
Tryb Normal-czyli tzw. Story gdzie musimy ukończyć każdą z dyscyplin, tak by suma medali była najwyższa, jednocześnie kariera jest karierą i to komputer decyduje co, kiedy i w czym.
Tryb Short-tryb „wolny”, w którym mamy możliwość ustalania ilości aktywnych graczy oraz rodzaj dyscypliny eXtremalnego sportu olimpijskiego.
Try Practice-podobnie jak w trybie Short jest to tryb „wolny” tylko z taką różnicą, że każdą z dyscyplin rozgrywamy samemu...
Jak wspomniałem, w grze musimy pokonać pięć różnych eksteremalnych dyscyplin sportowych, są to kolejno:
400 meter hurdles - (bieg na 400 z przeszkodami) - gdzie na raz bierze udział dwóch zawodników, podczas biegu można: przeskakiwać płotki, prześliznąć się pod nimi, staranować, zabrać kawałek deski, rzucić nią w przeciwnika, kopnąć przeciwnika :].
Hammer throw - (rzut młotem na polu golfowym) - liczy się siła rzutu, kula i tak trafi do dołka (uwaga na stawy!).
Swimming - (pływanie ekstremalne) - gdzie na raz bierze udział dwóch zawodników, celem nie jest czas, lecz przetrwanie i trzymanie tlenu, należy robić takie rzeczy, by przeciwnik nie mógł tego osiągnąć.
Roof Top Jump - (skoki o tyczce) - moja ulubiona konkurencje, można się poczuć jak w matrixie :] celem jest, przedostanie się z jednego dachu do drugiego, w sumie około 30 budynków. Jak to zrobić? Skokiem o tyczce lub jednokołowym rowerkiem :]
Fighting Scene - (bijatyka jeden na jeden) - coś na wzór bijatyki z Riki Kunio tylko z tą różnicą, że solo.
Oczywiście nie wszystkie konkurencje mogą się podobać, ja nie przepadam za rzutem młotem-takie jakieś statyczne i bez mordobicia :]
W grze zasada jest prosta: wygrywa lepszy. Ciekawym rozwiązaniem jest tu wybór teamu, gdzie każdy z zawodników ma inne umiejętności, w sumie bardzo wyrównane i lider zawsze posiada najwięcej punktów umiejętności, co jednak nie zmienia stanu, że możemy wybrać na każdą dyscyplinę innego zawodnika: teamów jest cztery, sportowców po pięć w każdej...
Team SH-Kunio, Cheese, Dragon, Sting, Noise.
Team W-Todd, Nate, Dove, Zack, Spoon.
Team LH-Artie, Skip, Wheels, Knors, Monty.
Team JH-Spreck, Clint Barns, Baldy, Milo.
Plansze, scenerie czy jak to jeszcze można nazwać, są wykonane bardzo ładnie, choć przy ostatniej konkurencji chciałoby się czegoś więcej! Na szczególną uwagę zasługuje basen do pływania.Fajny efekt troszkę jak by przestrzeń trójwymariowej. Teraz troszkę nawiążę do translacji: wersja polska/amerykańska różnie się graficznie od oryginalnej japońskiej, a to z tego względu, że panowie odpowiedzialni za tłumaczenie z (J) na (U) przy okazji zabawili się kodem, co jednoznacznie odbiło się także na polonizacji, która to powstałą na przeróbce bazy z wersji (U) :(
O muzyce jak zwykle nie można napisać czegoś konkretnego :]. SoundTrack jest, jaki jest-fajne praMidi :D
Polecam jak każdą grę z Kunio Kun w roli głównej, a, jako że jest to jeden z tych „nowszych” (czyt. ostatnich wydanych)... czyli tak: grafika, jak w Half-Life 2, grywalność na poziomie Vice City, muzyka-Tony Hawk's 2 :] GRAĆ LUDZIE, GRAĆ !!!